×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  پنج شنبه - ۲۶ فروردین - ۱۴۰۰  
it is true
true
true
معرفی روستای بجگان بخش آسمینون نودژ

نودژنیوز : این روستا از لحاظ آب و هوایی سرزمینی است که سرمای نسبتا شدید زمستان و گرمای مهیب تابستان با تمام قدرت بر آن فرمانروایی می کند.ساکنینش مردمی پرحرارت و سختکوش هستند و در عین حال که افرادی مهربان،مودب،سخاوتمند و خوش اخلاق هستند ( که مایه فخر و مباهاتشان است )در برخی امور خصوصا امور سیاسی لجوج و کله شق هستند. در دوران قبل از انقلاب شکوهمند اسلامی،بهبود اوضاع آن ناحیه یعنی فراهم کردن امکانات اولیه ای مانند آب،برق و… آرزوی دیرینه همه اهالی این روستا بود که اتفاق نیفتاد تا اینکه پس از انقلاب،بجگان کنونی بنا نهاده شد. در سالهای تر سالی ساکنان این سامان در مزارع و باغهای کم وسعتشان کشت مرکباتی مثل پرتقال،لیمو ترش،نارنگی،نارنج و… و زرع گندم،جو و ذرت و جمع آوری و فروش آن به دلالان محلی و دوره گرد کار مستقیم آنها بود.وضع مالی تقریبا خوبی داشتند. این اعتماد و اطمینان به آینده (یعنی امید به اینکه هر سال بهتر از سال قبل خواهد بود) و موفقیت در کارشان به آنها شوق،حرارت و نیرو بخشیده بود.به همین سبب با خوشبینی و مسرت از مواهب الهی لذت می بردند. آن جاده مشجر که به روستا راه می یافت جاده ای بود که دو جانبش نیزاری انبوه جهت حصار باغها بوجود آمده بود. سایه خنک و تیره و بوی نم و رطوبتی داشت که به سایر نقاط سبز و زمردین اطراف صفا و روشنی بیشتری می بخشید.(الحق حس می کردی که وارد روستایی به معنای واقعی شده ای) این طراوت و سبزی به حدی بود که گنجشکها و بلبلان به هوس افتاده و چه چه می زدندو به شادی و شادمانی می پرداختند. در هنگام عبور از این راه آدم احساس می کرد که در آن نوعی تازگی و هیجان هست که نظیرش را هرگز در هیچ جای ایران ندیده است. این ورودی در محلی به نام “گوست کچنگری” به دو جهت یمین و یسار تقسیم میشد که سمت راست آن شامل محله های کنار چاهان و ملی بود که با گذر از این دو محله و از طریق شهرک کنونی بجگان به روستاهای کنکه،دهکهان و کندر راه داشت.سمت چپ آن با گذر از گذرگاهی با همان توصیف راه ورودی روستا،محله هایی به نام پابر و کندر دیزو را تشکیل می داد که از این سو نیز به روستای نودژ منتهی می شد.در ورودی محله پابر دبستان این روستا یعنی تنها مرکز آموزشی و تنها مرکز ارائه خدمات دولتی خودنمایی می کرد.  بناهای این روستا منطبق با هیچ شیوه معماری نبود و از روز اول با نقشه خاصی ساخته نشده بودند.در هر بنایی هر گاه که کمبود جا احساس و وجود اتاقی ضرورت می یافت صاحبش اتاقی را به آن می افزود.و به نظر من زیبایی خانه های روستایی به همین سادگیشان بود. و وجه تمایز منازل روستایی با شهری هم در همین شیوه معماری آنها بود.در بهار و تابستان چمن و علفزاری که گویی خاص منطقه جنوب است و گلهای رنگارنگ به رنگهای قرمز و زرد و آبی و ارغوانی و… گرداگرد محیط خانه را می پوشاند که این خود چنان زیبایی را به محیط می داد که هر بیننده تازه واردی را به حیرت وا می داشت.مشاهد بناها و مناظر بوستانهای فرح انگیز با درختان پرتقال و لیمو ترش و صفوف درختان سر به فلک کشیده خرما واقعا دیدنی بود.منازل مسکونی روستا در دامنه کوه و روی تپه ها واقع شده ودر جلوی آنها باغهایشان بودند. به سبب نزدیکی منازل به باغستانهای روستا در آرامش و تاریکی شب صدای قطع نشدنی قورباغه ها و توله سگها به گوش می رسید که سکوت شب را بر هم می زد که این نیز در یاد و خاطر من باقی مانده است. در این بین فقط زندگی برای زنان آنچنان که باید به راحتی نمی گذشت (البته منوط به روحیه آنها) کمتر در آنها راحتی و خوشی دیده می شد. آنها هم چنین انتظاری نداشتند چون موقعیت زنان در آن زمان چنین اقتضا می کرد که علاوه بر وظیفه خانه داریشان دوشادوش مردان در باغها و مزارع کار و تلاش کنند. بخصوص زمان برداشت محصول که غالبا فصل تابستان و زمستان بود نقش آنها در مزارع پر رنگتر از سایر فصول جلوه می کرد. اما صفا و صمیمیت حاکم بر مردم روستا به زندگی آرام و کند گذر  آنها رنگ و جلا و زیبایی می بخشید و حیات ساکت و یکنواخت آنها را گرمتر و پر هیجان تر می کرد. در پایان باید اذعان کنم که آدم پس از ترک روستا چند روزی دلش برای سکوتهای سپیده دم و غروب آفتابها و مزارع سبزش تنگ میشد.

پست اختصاصی نودژنیوز “ارسالی از شهروند خبرنگار حسین تشکری”

false
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.


true

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی